آن سوی ناکامی ها همیشه خدایی هست

تنها در وسعت آسمان نگاهت ، پرنده را جرات پرواز هست و باد را مجال زمزمه ای مانده.
اگر آفتاب تند بودنت هر روز بر من نمی تابید، چه ملال انگیز بود تکرار این روز ها و اگر ستاره ی روشن چشمت در تاریکی شبم نمی درخشید ، چه وحشت انگیز بود سایه های ترس و تردید. و اگر داس بلند دستت ، علف های بیهوده ی افکارم را نمی پیچید، چه غم انگیز بود سرود ممتد نا امیدی .
اگر چشمه ی جوشان عشقت در دلم نمی جوشید ،خزانی را که در دلم پشت سر گذاشته ام از یاد نمی بردم و اگر شکوفه ی نگاهت در چشمم نمی شکفت ، بهاری را که در پیش رو دارم ، نمی دیدم.
حضو تو تاییدی است بر تمام زیبایی ها و غیبت تو پایانی است بر تمام خوبی ها
من چه می کردم اگر تو نبودی
من چه می کردم اگر تو نبودی

دلم تنـــگ است از دنیـا چرایش را نمـی دانـم

                               من این شعـر غـم افـزا را شبی صد بار می خوانم

چه می خواهم از این دنیا، از این دنیای افسونکار

                             قســــم بر پاکـی اشکـــــم جوابم را نمی دانم

شروع کودکی هایـم سرآغـاز غمــی جانکــاه

                           از آن غـم تا به فرداهـا پر از تشـویش، گریانـم

بهــار زندگی را مـن هــــزاران بار بوییــدم

                         کنـون با غصـــه می گویـم خداونـدا پشیمانم

به سـوی درگـه هستــی هزاران بار رو کردم

                               الهی تا به کی غمگین در این غم خانه می مانم

خدایــا با تو می گویم حدیث کهنـه ی غم را

                                بگو با من که سالی چند در این غم خانه مهمانم

دلم تنـــگ است از دنیا چرایش را نمی دانم

                            ولی یک روز این غم را ز خود آهسته می رانم

نه قانونی نه منظقی !

دانشجویی پس از اینکه در درس منطق نمره نیاورد به استادش گفت: قربان، شما واقعا چیزی در مورد موضوع این درس می دانید؟ استاد جواب داد: بله حتما. در غیر اینصورت نمی توانستم یک استاد باشم. دانشجو ادامه داد: بسیار خوب، من مایلم از شما یک سوال بپرسم ، اگر جواب صحیح دادید من نمره ام را قبول می کنم. در غیر اینصورت از شما می خواهم به من نمره کامل این درس را بدهید. استاد قبول کرد و دانشجو پرسید: آن چیست که قانونی است ولی منطقی نیست، منطقی است ولی قانونی نیست و نه قانونی است و نه منطقی؟ استاد پس از تاملی طولانی............................  نتوانست جواب بدهد و مجبور شد. نمره کامل درس را به آن دانشجو بدهد. بعد از مدتی استاد با بهترین شاگردش تماس گرفت و همان سوال را پرسید و شاگردش بلافاصله جواب داد: قربان شما ۶۳ سال دارید و با یک خانم ۳۵ ساله ازدواج کردید که البته قانونی است ولی منطقی نیست. همسر شما یک دوست پسر  ۲۵ ساله دارد که منطقی است ولی قانونی نیست. و این حقیقت که شما به دوست پسر همسرتان نمره کامل دادید در صورتیکه باید آن درس را رد می شد نه قانونی است و نه منطقی !

بي تو، مهتاب‌شبي، باز از آن كوچه گذشتم،

همه تن چشم شدم، خيره به دنبال تو گشتم،

شوق ديدار تو لبريز شد از جام وجودم،

شدم آن عاشق ديوانه كه بودم.

در نهانخانة جانم، گل ياد تو، درخشيد

باغ صد خاطره خنديد،

عطر صد خاطره پيچيد:

يادم آم كه شبي باهم از آن كوچه گذشتيم

پر گشوديم و در آن خلوت دل‌خواسته گشتيم

ساعتي بر لب آن جوي نشستيم.

تو، همه راز جهان ريخته در چشم سياهت.

من همه، محو تماشاي نگاهت.

آسمان صاف و شب آرام

بخت خندان و زمان رام

خوشة ماه فروريخته در آب

شاخه‌ها  دست برآورده به مهتاب

شب و صحرا و گل و سنگ

همه دل داده به آواز شباهنگ

يادم آيد، تو به من گفتي:

-        ” از اين عشق حذر كن!

لحظه‌اي چند بر اين آب نظر كن،

آب، آيينة عشق گذران است،

تو كه امروز نگاهت به نگاهي نگران است،

باش فردا، كه دلت با دگران است!

تا فراموش كني، چندي از اين شهر سفر كن!

با تو گفتم:‌” حذر از عشق!؟ - ندانم

سفر از پيش تو؟ هرگز نتوانم،

نتوانم!

روز اول، كه دل من به تمناي تو پر زد،

چون كبوتر، لب بام تو نشستم

تو به من سنگ زدي، من نه رميدم، نه گسستم ...“

باز گفتم كه : ” تو صيادي و من آهوي دشتم

تا به دام تو درافتم همه جا گشتم و گشتم

حذر از عشق ندانم، نتوانم! “

اشكي از شاخه فرو ريخت

مرغ شب، نالة تلخي زد و بگريخت ...

اشك در چشم تو لرزيد،

ماه بر عشق تو خنديد!

يادم آيد كه : دگر از تو جوابي نشنيدم

پاي در دامن اندوه كشيدم.

نگسستم، نرميدم.

رفت در ظلمت غم، آن شب و شب‌هاي دگر هم،

نه گرفتي دگر از عاشق آزرده خبر هم،

نه كني ديگر از آن كوچه گذر هم ...

بي تو، اما، به چه حالي من از آن كوچه گذشتم

يار دبستاني من با من و همراه مني

حک شده اسم من و تو رو تن اين تخته سياه

دشت بي فرهنگي ما هرزه تموم علفاش

دست من و تو بايد اين پرده ها رو پاره کنه

حيف چيزي که ندارم ،حيف ذوقي که نکردم

به تو عادت کرده بودم

ای به من نزدیک تر از من

ای حضورم از تو تازه

ای نگاهم از تو روشن

به تو عادت کرده بودم

مثل گلبرگی به شبنم

مثل عاشقی به غربت

مثل مجروحی به مرهم

لحظه در لحظه عذابه

لحظه های من بی تو

تجربه کردن بی تو

من که در گریزم از من

به تو عادت کرده بودم

از سکوت و گریه شب

به تو حجرت کرده بودم

با گل و سنگ و ستاره

از تو صحبت کرده بودم

خلوت خاطره هامو

با تو قسمت کرده بودم

خونه لبریز سکوته

خونه از خاطره خالی

من پر از میل زوالم

عشق من، تو در چه حالی؟ 

 

از تهی سرشار

جویبار لحظه های جاری است

چون سبوی تشنه کاندر خواب بیند آب و اندر آب بیند سنگ

دوستان ودشمنان را میشناسم من

زندگی را دوست میدارم

مرگ را دشمن

وای٬اما با که باید گفت این؟من دوستی دارم

که به دشمن خواهم از او التجا بردن

جویبار لحظه های جاری.                           مهدی اخوان ثالث

حال میخواهم زندگیم را

حال من دست خودم نیست

دیگه آروم نمی گیرم

دلم از کسی‌ گرفته

که می‌خوام براش بمیرم

باز سرنوشت و انتهای آشنایی

باز لحظه‌ های غم‌ انگیز جدایی

باز لحظه‌ های ناگزیر دل‌ بریدن

بازم اول راه و حس تلخ نرسیدن

پای دنیای تو موندم

مثل عاشق های عالم

تا منو ببخشی آخر

تا دلت بسوزه کم کم

مثل آینه روبرومه

حس با تو بودن من

دارم از دست تو میرم

عاشقی کن منو نشکن

منو نشکن ...

باز سرنوشت و انتهای آشنایی

باز لحظه‌ های غم‌ انگیز جدایی

باز لحظه‌ های ناگزیر دل‌ بریدن

بازم اول راه و حس تلخ نرسیدن

بی تو

بی تو

چقدر سخت است زندگی را باور کردن!

بی تو

تا شاید... 

با تو

 فرار بی فایده است

تو را در صحنه جرم دیده اند قلبم بی وقفه نام تو را.....

فریاد میــــــزند

 نگاهت را به کسي دوز که قلبش براي تو بتپه 

 چشمانت را با نگاه کسي آشنا کن که زندگي را درک کرده باشه

 سرت را روي شانه هاي کسي بگذار که از صداي تپشهاي قلبت تو را بشناسه

آرامش نگاهت رو به قلبي پيوند بزن که بي رياترين باشه

لبخندت را نثار کسي کن که دل به زمين نداده باشه

 رويايت رو با چهره ي کسي تصوير کن که زيبايي را احساس کرده باشه

 چشم به راه کسي باش که معنایه انتظار را کشيده باشه

 اما عاشق کسي باش که تک تک سلولهاي بدنش عشق را درک کند

چه کسی میگوید که گرانی اینجاست؟

دوره ارزانیست...

چه شرافت ارزان،

تن عریان ارزان،

عشق ارزان

و دروغ از همه چیز ارزان تر....!

آبرو قیمت یک تکه ی نان...

و چه تخفیف بزرگی خورده ست،

قیمت هر انسان

  تولد و مرگ اجتناب ناپذیرند ، فاصله این دو را زندگی كنیم.

          مرگ داشت با زندگی درد و دل می کرد   

    بهش گفت: تو چرا واسه ی همه دوست داشتنی هستی

     و همه دوست دارن با تو باشن و من واسه ی هیچ کسی ارزش ندارم

      زندگی بهش گفت: چون تو یک حقیقتی و من یک دروغ

عاشقی که برای رسیدن به تو لحظه شماری می کند .

به عشق این لحظه های انتظار * دوستت دارم * .

به اندازه ی تمام لحظات زندگیم تا آخر عمر عاشقتم ...

به عشق اینکه تو را تا آخرین نفس دارم * دوستت دارم * .

به عشق اینکه گاهی با تو و گهگاهی به یاد تو 

در زیر باران قدم میزنم. عاشق بارانم . . .

به عشق آمدن باران 

و به اندازه ی تمام قطره های باران *  دوستت دارم * . 

به عشق تو به آسمان پر ستاره خیره می شوم  .

به اندازه ی تمام ستاره های آسمان * دوستت دارم * .

نشانی از تو ندارم اما نشانی ام را برای تو می نویسم : در عصرهای انتظار

به حوالی بی کسی قدم بگذار! خیابان غربت را پیدا کن و وارد کوچه پس

کوچه های غربت شو ! کلبه ی غریبی ام را پیدا کن کنار بید مجنون خزان زده

 و کنار مرداب آرزوهای رنگی ام! در کلبه را باز کن و به سراغ بغض خیس

پنجره برو

!
حریر غمش را کنار بزن

مرا می یابی

این واقعا درسته که میگن عشق آدمارو متحول میکنه از این رو به اون رو میکنه منم واقعا یعنی کلا متحول

 شدم ۱زندگی تازه شروع کرم تصمیم گرفتم مثل کسی باشم که دوسش دارم درسته اون نمی فهمه

یعنی نمی خواد که بفهمه شاید دوس نداره  بفهمه....نمی دونم خلاصه هرچی من میخوام بفهممش و

خوب باشم نمیدونم چراااااااااا اما خیلی خوشحالم ۲و۳روزه احساس خوبی دارم امید دارم که....

خدایا ازت ممنونم که بهم این اراده رو دادی که خوب باشم این خوبی رو مدیونم به اونی که میدونه

دوسش دارم اما نمی تونه حق داره حق داره حق داره حق داره اما ای کاش روزی درکم کنه و غرورش رو

 به خاطر من زیر پاش بزاره

تمام

ديروز با يک دسته گل اومده بود به ديدنم

با يک نگاه مهربون

همون نگاهي که سالها ارزو شو داشتم و از من دريغ ميکيرد

گريه کرد و گفت دلش برام تنگ شده

ولي من فقط نگاهش کردم ...

وقتي رفت سنگ قبرم از اشکش خيس شده بود

نازنینم نمی روم تا بودنم را باور کنی.
می مانم تا بدانی نمی توانی
اینگونه آسان مرا از خود برانی.
می دانم هنوز لحظات بسیاری باید
در کنار تو باشم تا به من عادت کنی.
اینگونه از کنارت نمی روم.
اگر نگاهت را به زیر پايت بیاندازی مرا می بینی.
همیشه همانجایم. به تو نزدیک و به تو دور.